บทที่ 39 ตอนที่ 38: วสันต์คืนถิ่น

ตอนที่ 38: วสันต์คืนถิ่น

กาลเวลาดุจสายน้ำที่ไหลเรื่อยไม่หวนกลับ เหมันตฤดูอันหนาวเหน็บและเต็มไปด้วยคาวเลือดผ่านพ้นไป หิมะบนยอดเขาเริ่มละลายกลายเป็นสายธาร หล่อเลี้ยงผืนแผ่นดินให้กลับมาเขียวขจีอีกครั้ง

หนึ่งปีเต็ม... นับตั้งแต่วันที่สัญญาสงบศึกสีเลือดถูกประทับตรา

เมืองเย่เฉิงในยามนี้ ไม่ใช่เพียงเมืองหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ